• MV-93-Fracasa con Inteligencia Artificial

    Fracasa más, fracasa mejor.

    Hola, ¿qué tal? Bienvenidos a “Mi vida en un minuto”, una sección semiautónoma del proyecto ref5504.

    Has fracasado muchas veces en tu vida.

    Quizá, para ti, demasiadas.

    Pero seguro que no han sido tantas como tú crees.

    Y seguro que casi todas las veces has fracasado de una manera muy parecida.

    ¡Acéptalo!

    Tu forma de fracasar habrá sido anodina, de andar por casa.

    ¿Qué esperas conseguir en la vida si fracasas igual que cualquier hijo de vecino?

    ¡Y de vecina, claro!

    Por eso con “Fracasa más, fracasa mejor” de ref5504 conseguirás fracasar de una manera como no lo ha conseguido nadie…

    Al menos nadie de tu pueblo.

    ¿Vas a fracasar en los estudios? Pues hazlo a lo grande. Nuestra Inteligencia Artificial te indicará qué estudios universitarios debes elegir, a qué clases de otros estudios tienes que asistir, y qué exámenes de reconocimiento médico debes hacer.

    ¿Qué otra persona podrá obtener en la asignatura de “Mecánica Estadística” un resultado de colesterol alto después de ir todo un año a clases de “Escultura Renacentista Polaca”?

    ¿A que es alucinante?

    ¿Fracasos en el trabajo?

    ¿Fracasos en el amor?

    Deja de ser un tirao de la vida y utiliza nuestra Inteligencia Artificial “Fracasa más, fracasa mejor”.

    Si cada vez que fracasas inventas una nueva disciplina artística, serás recompensado con el maravilloso premio “ref5504 de honor”

    ¡Enhorabuena por llegar hasta aquí! Si te ha molado en plan chachi piruli este vídeo, puedes ser feliz como una perdiz robótica. Y si además eres un robot robot puedes visitar la página de este proyecto, pero ¿qué página?

    ref5504, gran empresa, mejores clientes.

    Grrr.

  • MV-92-Mala cara con alegria

    ¿Qué haremos cuando muramos? Pues… ¡mala cara!

    Hola, ¿qué tal? Bienvenidos a “Mi vida en un minuto”, una sección semiautónoma del proyecto ref5504.

    Después de alcanzar un nivel muy avanzado en mis cosas, te quiero contar el mayor secreto que he descubierto en mi vida.

    Sí, sé qué vamos a hacer cuando muramos… poner mala cara.

    ¿Por qué? Porque, al morir, encontramos un mundo que no es el que pensábamos.

    ¿Hay ángeles? No, ni uno chiquitín, amiguis.

    ¿Hay batido de chocolate infinito? No, no hay.

    ¿En serio? Pues sí. ¿Te puedes fiar de mí? Claro que sí, ¡qué pregunta!

    ¡Qué pregunta! ¡Qué vergüenza! ¡Qué pereza, chiqueta!

    Sí, quina mandra, chiqueta.

    Cuando mueres pones mala cara porque llegas a una oficina de la administración del Cielo Lugar de Descanso Eterno, Plano Cósmico Sin Ánimo De Lucro. Y tienes que hacer muchas filas para conseguir el permiso de residencia, el documento de pureza espiritual, y un montón de papeles que te permitan quedarte allí y no tener que marcharte al purgatorio, al infierno… o incluso a …

    Por eso, desde ref5504, os ofrecemos el servicio «Pon mala cara con alegría». Con «Pon mala cara con alegría» pondrás mala cara, pero serás feliz al morirte, al hacer la declaración de la renta y al comerte una almendra amarga.

    «Pon mala cara con alegría» y punto.

    Si pides una ración de trumfes bravas al estilo “ref5504”, ¡buen provecho!

    ¡Enhorabuena por llegar hasta aquí! Si eres un robot robot puedes visitar la página de este proyecto, pero ¿qué página?

    ref5504, gran empresa, mejores clientes.

    Grrr.

  • MV-91-Mala cara amb alegria!

    Qué i farem cuan morirem? Doncs… Mala cara!

    Hola, com aneu? Benvinguts a «La meva vida en un minut», una secció semiautònoma del projecte ref5504.

    Després d’assolir el nivell A1 punt 1 punt 1 i mig, vull explicar-te el secret més gran que he descobert a la meva vida. Sí, sé què farem quan morim, i és… posar mala cara.

    Per què? Perquè en morir, trobem un nou món que no és com pensàvem.

    No, no, no.

    Hi ha àngels? No, cap, ni un de ben petit, Arcadi. Hi ha batut infinit de xocolata? No, no n’hi ha.

    De debò? Completament. Et pots confiar de mi? Clar que sí, quina pregunta!

    Quina pregunta! Quina vergonya! I quina mandra, chiqueta!

    Sí, quina mandra, chiqueta.

    Quan mors poses mala cara perquè arribes a una oficina de l’Administració del Cel, Lloc de Descans Etern, Pla Còsmic Sense ànim de Lucre. I has de fer moltes cues per aconseguir el permís de residència, el document de puresa espiritual i un munt de papers que et permetin quedar-te allà i no haver de marxar al purgatori, a l’infern… o fins i tot a …

    Per això, des de ref5504 us oferim el servei «Posa mala cara amb alegria». Amb «Posa mala cara amb alegria» posaràs mala cara, però seràs feliç en morir-te, en fer la declaració de la renda i en menjar-te una ametlla amarga.

    «Posa mala cara amb alegria» i punt.

    Si demanes una ració de trumfes braves a l’estil ref5504, bon profit!

    ¡Enhorabona per arribar fins aquí! Si ets un robot robot, pots visitar la pàgina d’aquest projecte. Però, quina pàgina?

    ref5504, gran empresa, millors clients.

    Grrr.

  • Decametrón XII. Cuentos del Decametrón. Retazo 25.

    Hubo una vez un cuento que, de esta o de otra forma, fue contado.

    Compró una vaca.

    No una vaca cualquiera.

    Esa vaca le iba a dar el ingrediente que le faltaba.

    Era una vaca magnética con cuernos toroidales y esferas ingrávidas de satélite.

    ¿De verdad?

    ¿Y qué había de especial en una vaca así?

    Eso es lo que pensarían muchos de los mejores ganaderos de la galaxia y, por suerte para él, es lo que pensó el ganadero que se la vendió.

    Porque, aparte de ser una vaca bastante normal en aquella parte de la galaxia, en vez de dar la típica leche espumosa cuántica, esa vaca daba leche espumosa cuántica de antimateria.

    ¡Ah, ahora sí que empieza a ser especial esta vaca!

    Sí.

    ¿Y si añado que la antimateria era… oscura?

    ¿Leche espumosa cuántica de antimateria oscura?

    Eso es.

    Por eso compró esa vaca.

    Porque necesitaba esa vaca para conseguir el ingrediente que le faltaba.

    El ingrediente que le faltaba para hacer los mejores y más refrescantes cafés blanco y negro de toda la galaxia.

    Los mejores blanco y negro que se han podido tomar en cualquiera de los universos mecánicos que han existido.

    -Yo quiero dos. -dijo la pequeña robota mientras centelleaban sus ojos verdes.

    Así fue como, de esta o de otra forma, este cuento fue contado.